facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

Wykład pt. „Geny plus środowisko, czyli jak i dlaczego się starzejemy”

24 maja 2012 r. o godz. 16.00 w sali nr 121 na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego (Katowice, ul. Bankowa 9) odbędzie się kolejne spotkanie w ramach XX cyklu wykładów „Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska”. Wykład pt. „Geny plus środowisko, czyli jak i dlaczego się starzejemy” wygłosi prof. UM dr hab. n. med. Krzysztof Książek z Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu.

Organizatorem cyklu jest Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. Wykłady z serii FORUM NATURA’18 są dofinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach.

O wykładowcy:
Prof. UM dr hab. n. med. Krzysztof Książek – pracownik Katedry i Zakładu Patofizjologii Wydziału Lekarskiego II Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Specjalizuje się w badaniach procesu starzenia na poziomie komórkowym, w szczególności badania dotyczą zależności pomiędzy starzeniem się a rozwojem choroby nowotworowej. Jest autorem ponad 80 prac naukowych. Za swoje badania był wielokrotnie nagradzany m.in. został trzykrotnym laureatem nagrody naukowej Ministra Zdrowia, laureatem nagrody Wydziału Nauk Medycznych Polskiej Akademii Nauk, stypendystą The Royal Society i Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, a także laureatem X edycji akcji „Zostańcie z nami” dla młodych naukowców organizowanej przez „Politykę”.

[opracowanie na podstawie:
http://www.polityka.pl/opolityce/zostancieznami/1509232,1,dr-hab-krzysztof-ksiazek.read]

O wykładzie:
Nigdy dotąd w historii ludzkości podeszły wiek nie był sprawą tak kłopotliwą, jak teraz. Najlepiej obecnie nie mieć zmarszczek, dysponować sokolim wzrokiem, mieć dźwięczny głos, być zwinnym jak wiewiórka, wyprostowanym, jak trzcina i nie ważyć się wspominać o własnych dolegliwościach. Wszystko to pozostaje w oczywistej sprzeczności z każdą metryką, a więc wszelkie daty należy pomijać milczeniem. Im więcej „krzyżyków” z tym większym zażenowaniem podajemy wiek lub PESEL w formularzach. Zaskakujące, jak wiele się zmieniło w ciągu ostatnich dziesięcioleci. Niegdyś sędziwy wiek był równoznaczny z głęboką wiedzą i wielką eksperiencją, a szczęśliwi długowieczni cieszyli się estymą współplemieńców i zasiadali w najzaszczytniejszych gremiach. Żadna decyzja nie mogła zapaść bez konsultacji z tymi, którzy wiele już widzieli i niejedno przeżyli. Część ich wiedzy była tak cenna, że tylko wybranym można ją było przekazać. Paradoks polega na tym, że radosna, beztroska, bez skazy młodość i niepiękna mądrość całkowicie się wykluczają. Jednocześnie prawie każdy pragnąłby dożyć sędziwej starości. Jednak nawet ci najsędziwsi nie mają gotowej recepty na to, jak taki stan osiągnąć.
Biolodzy, lekarze, fizjolodzy i genetycy od lat zwierają szeregi aby wykraść i wydobyć na światło dzienne kolejną tajemnicę nauki. I naukowcy, i wszyscy ludzie, którzy z każdym dniem stają się ciut starsi, chcieliby wiedzieć, co steruje zmianami w naszym organizmie. Zmieniamy się dzień po dniu od chwili poczęcia, osiągając w wieku dojrzałym optimum większość funkcji narządów i układów. Po kilkunastu – kilkudziesięciu latach podbijania świata, zaczynamy dostrzegać kolejne zmiany. Wraz z pogłębianiem mądrości niknie stopniowo uroda i sprawność fizyczna. Zaczynamy, z myślą o samych sobie, obserwować poprzednie pokolenia i zastanawiać się, czy genetyka jest sprawiedliwa, czy możemy coś zmienić w środowisku wokół nas, aby starzeć się piękniej i wolniej.
Być może naukowcy już wkrótce coś nam doradzą. Tymczasem miejmy nadzieję, że dożyjemy czasów, w których zepchniemy na boczny tor dominujący dziś kult młodości.

Opracowanie: dr Agnieszka Babczyńska dla biura CSCS

Zaproszenie

Harmonogram wykładów

 

Skróty

Biuletyn Informacji Publicznej
Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.