facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

Współczesne wędrówki roślin na tle czwartorzędowej historii flory Polski

Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zaprasza na wykład Współczesne wędrówki roślin na tle czwartorzędowej historii flory Polski, organizowany w ramach XVII cyklu wykładów: Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska. Wykład wygłosi prof. dr hab. Adam Zając z Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Spotkanie odbędzie się w czwartek 18 grudnia o godz. 16.00 w auli Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Katowicach przy ul. Bankowej 9.

o wykładowcy:
Prof. dr hab. Adam Zając – kierownik Zakładu Taksonomii i Fitogeografii Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Jest członkiem Komitetu Botaniki PAN oraz Rady Naukowej Instytutu Ochrony Przyrody PAN. Specjalizuje się w taksonomii i geografii roślin. W kręgu jego zainteresowań zawodowych są: geografia roślin, pochodzenie flor, metody komputerowe i numeryczne w kartografii florystycznej, kartowanie flory polskiej, geobotanika, synantropizacja szaty roślinnej, taksonomia roślin i problemy taksonomii flory polskiej, ekologia zapylania kwiatów.

 

o wykładzie:
Przed czujnym okiem paleobotanika nic się nie ukryje. Gdzie była sosna 15237 lat temu? W którym kierunku zmierzał buk i skąd przybył, gdy w okresie borealnym pojawił się na obszarze Polski? Alibi nie znajdzie dla siebie ani dąb, gdy nie było go w Polsce w okresie preborealnym, ani lipa rozprzestrzeniająca się w kresie atlantyckim. Nie da się, będąc rośliną, zatrzeć za sobą śladów swojej bytności na zajmowanym obszarze, choć wydawałoby się, że kilkanaście tysięcy lat od ostatniego zlodowacenia to wystarczający czas, aby mieć nadzieję na zbrodnię doskonałą. Mikroskopijne najczęściej ślady zachowują się jednak, rysując, poprzez dzieje Ziemi, historię wędrówek roślin przez kontynenty. To pyłki i zarodniki. Więzną w osadach geologicznych lub w głębinach torfowisk, gdzie warstwa po warstwie ujawniają skład gatunkowy flory badanego terenu. Tak analizować można i obecnych i, a może: zwłaszcza, nieobecnych, którzy często w odosobnionych siedliskach jedynie przetrwali do dziś, jako relikty dawnej szaty roślinnej.
Tysiące lat trwały marsze roślin, gdzie tylko pozwalał na to napływający i wycofujący się lodowiec. Gatunki zasiedlały udostępniające się obszary, lub ustępowały, gdy warunki stawały się dla nich nie do zniesienia. Szata roślinna, choć nie widać tego gołym okiem, jest żyjącą, dynamiczną całością, w której przybywa i ubywa gatunków, i zmieniają się ich zasięgi. Nie potrzeba kolejnego zlodowacenia, aby można było dostrzec jak, w przeciągu jednego ludzkiego pokolenia, przemieściły się rośliny na obszarze Polski. Człowiek przyspieszył. Rozpędziła się cywilizacja. Czy i rośliny zmieniają dziś swoje siedliska dynamiczniej niż od zlodowacenia do zlodowacenia? Czy rozprzestrzeniają się szerzej, czy, zgodnie z obawami, kurczą obszary swego występowania? Czuwa nad tym czujne oko geobotanika, który znanymi sobie sposobami kreśli marszruty zamieszkujących dziś Polskę gatunków. Czy na pobyt stały?

oprac. dr Agnieszka Babczyńska dla CSCS

Harmonogram wykładów

Skróty

Biuletyn Informacji Publicznej
Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.