facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

"NIESTRUDZENI WĘDROWCY PODWODNEGO ŚWIATA WSZECHOCEANÓW I... NASZYCH ŚLĄSKICH ZBIORNIKÓW"

Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem zaprasza na wykład pt.: "Niestrudzeni wędrowcy podwodnego świata wszechoceanów i... naszych śląskich zbiorników", który wygłosi dr hab. Irena Bielańska-Grajner z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ. Spotkanie odbędzie się w czwartek 26 kwietnia o godz. 16.00 w auli Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ przy ul. Bankowej 9. O wykładzie: "Wędrówką jedną życie jest człowieka..." - wyśpiewał Edward Stachura. Wędrówka, tułaczka - to chyba najczęstsze, poetyckie określenia ludzkiego losu. Idziemy przez życie nawet siedząc wygodnie w fotelu. To, co dla nas jest czytelną metaforą upływu czasu i własnych wewnętrznych i zewnętrznych przemian, nadzwyczaj dosłownie odnosi się do zwierząt, niezależnie od przynależności taksonomicznej. Najpiękniej wędrują ptaki i motyle; pokrzykujące o świcie klucze gęsi lub żurawi i migotliwe stada motyli monarchów, pokonujących tysiące kilometrów wzdłuż wybrzeży Ameryki. Najbardziej precyzyjnie podróżują gołębie pocztowe, wypuszczone w dowolnym miejscu na świecie bezbłędnie trafiają do zafascynowanego nim właściciela. Najbardziej heroicznie - łososie "wspinające się" pod prąd skalistych potoków by złożyć ikrę tam, gdzie same przyszły na świat, czy płazy, które w tym samym celu przeprawiają się przez autostradę. Destrukcyjnie migruje szarańcza, widowiskowo - stado gnu, mozolnie - mały żółw, przez plaże indonezyjskich wysepek. Wiele jeszcze można by wymieniać spektakularnych wędrówek, a jeszcze więcej takich, które dzieją się w ukryciu, tam, gdzie z trudem dociera ludzkie oko - w toniach wód. W oceanach i jeziorach, rzeczkach, potokach, sadzawkach i bajorach wędrują zwierzęta - w każdej postaci, stadium rozwojowym i - we wszystkich kierunkach świata, w górę i w dół. Nieustannie przenoszą się one same, części ich ciała czy nawet pojedyncze komórki rozrodcze, ze wschodu na zachód, z południowego zachodu na północny zachód, od dna ku powierzchni i z powrotem. Drogowskazem jest słońce, księżyc, biegun magnetyczny, ilość padającego światła, temperatura wody, obfitość pokarmu czy pobratymców. Ich życie jest stałą wędrówką, brutalnie dosłowną. Wędrówką, która zapewnia zdobycie pożywienia, pozostawienie potomstwa, ukrycie przed niebezpieczeństwem. Gdy w grę wchodzi przetrwanie - nie ma mowy o poetyckiej metaforze. Wędrówką jedną życie jest... człowieka? (opracowanie CSCS - dr Agnieszka Babczyńska)

Skróty

Biuletyn Informacji Publicznej
Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.