facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

Wykład pt. „Czysta woda dla Śląska – modelowanie gospodarowania zasobami środowiska wodnego na przykładzie Zbiornika Zaporowego w Goczałkowicach”

24 marca 2011 r. o godz. 16.00 w auli Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ (Katowice, ul. Bankowa 9) odbędzie się wykład pt. „Czysta woda dla Śląska – modelowanie gospodarowania zasobami środowiska wodnego na przykładzie Zbiornika Zaporowego w Goczałkowicach”. Referat wygłoszą dr Andrzej Woźnica, dr hab. Piotr Łaszczyca, prof. dr hab. Paweł Migula z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ. Spotkanie organizowane jest przez Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego w ramach XIX cyklu wykładów „Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska”.

Harmonogram cyklicznych wykładów CSCS 2010/2011 w II semestrze.

Wśród uczestników wykładu (nie dotyczy młodzieży szkolnej) zostaną rozlosowane dwa miejsca na pokładzie „Uśki” podczas kolejnego rejsu.

O wykładzie:

„Chorzów domaga się dostępu do morza!”. Graffiti na jednym z chorzowskich murów brzmi zabawnie w swym absurdzie, z którego być może nie zdawał sobie sprawy autor malowidła. Przemysłowy region w samym środku Europy nawet nie ma prawa pomarzyć o szumie fal, widoku na spienione wody i rozkołysanych drzewcach masztów przy nabrzeżu. Morza – ani śladu. Tymczasem jedno z przemysłowych śląskich miast, uniwersyteckie Katowice, jest portem macierzystym najprawdziwszej łodzi.

Łódź ta nie jest, być może, herbacianym kliprem „Cutty Sark”, kryjącym w ładowniach niezliczone żeglarskie tajemnice. Katowicka jednostka pływająca, to „Uśka”, łódź motorowa Uniwersytetu Śląskiego, która od minionego lata gromadzi na – i pod pokładem naukowe sekrety Zbiornika Goczałkowickiego, równie fascynujące jak sekrety legendarnego żaglowca. „Uśka” jest łodzią, która dzięki swemu unikalnemu wyposażeniu umożliwia przeprowadzanie prac badawczych w wodach ogromnego zbiornika retencyjnego zlokalizowanego w województwie Śląskim. Zbiornika, który zaopatruje w wodę pitną mieszkańców całej górnośląskiej aglomeracji. Zbiornik, pełniąc też funkcję przeciwpowodziową, nie raz już przyjmował na swoje barki, a raczej na ścianę zapory, nawał wielkiej wody.

Po ponad 50-ciu latach istnienia Zbiornik Goczałkowicki doczekał się wnikliwych badań. Tydzień po tygodniu, jak tylko puszczają lody skuwające wody Zbiornika, załogi ekologów, zoologów, hydrobiologów, hydrogeologów, biochemików i geografów wstępują na pokład „Uśki” i, zaznając prawie morskiego kołysania, pobierają próbki wody i osadów dennych, mierzą, liczą i opisują ryby, ptaki, małże oraz niezliczone bezkręgowce, widoczne i niewidoczne gołym okiem. Zbiornik żyje i zmienia się. Zaplanowany na wiele lat, szeroko zakrojony projekt naukowy „ZiZoZap” (Zintegrowany system wspomagający zarządzaniem i ochroną zbiornika zaporowego), którego „Uśka” jest zarazem owocem i narzędziem badawczym, pozwoli zbadać i ocenić stan organizmu „pacjenta”, przewidzieć kierunek zachodzących zmian i zaplanować troskliwą pielęgnację. W tym czasie przy goczałkowickiej kei kołysać się będzie śnieżnobiała „Uśka”, prawie morska, śląska łajba.

Opracowanie: dr Agnieszka Babczyńska i CSCS

Skróty

Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.