facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

Nauka na wyciągnięcie ręki

Wydział Biologii i Ochrony Środowiska
Wydział Filologiczny
Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii
Wydział Artystyczny
Wydział Nauk Społecznych
Wydział Nauk o Ziemi
Wydział Prawa i Administracji
Wydział Pedagogiki i Psychologii
Wydział Teologiczny
Wydział Informatyki i Nauki o Materiałach
Wydział Etnologii i Nauk o Edukacji

Tajemnice Zbiornika Goczałkowickiego

Zintegrowany system wspomagający zarządzaniem i ochroną zbiornika zaporowego, w skrócie ZiZOZap, to strategiczny projekt badawczy zrzeszający wielu naukowców, którego koordynatorem jest Uniwersytet Śląski w Katowicach

Tajemnice Zbiornika Goczałkowickiego

ZiZOZap jest projektem interdyscyplinarnym, w którym bierze udział już ponad stu naukowców reprezentujących Uniwersytet Śląski, Politechnikę Krakowską, Instytut Ekologii Terenów Uprzemysłowionych w Katowicach (IETU) oraz Instytut Podstaw Inżynierii Środowiska PAN w Zabrzu. Specjalistycznymi zespołami badawczymi, pracującymi w ramach projektu, kieruje prof. zw. dr hab. Paweł Migula z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ. W centrum zainteresowania naukowców znajduje się zbiornik w Goczałkowicach – jeden z największych w Polsce. Każdy wielofunkcyjny obiekt tego typu leży w kręgu zainteresowań przedstawicieli różnych dziedzin nauki, dlatego pomysłodawcy projektu od początku dążyli do nawiązania współpracy z badaczami reprezentującymi wiele dyscyplin.


Przemysław Ziemski oraz dr Andrzej Woźnica pobierają próby wody i osadów do dalszych badań

Naukowcy wspólnie przygotowują sposób zintegrowanego zarządzania obiektem, uwzględniając wszystkie aspekty funkcjonowania akwenu, tak aby potem można było otrzymane rozwiązania przenieść na inne, podobne zbiorniki zaporowe. Uczestnicy projektu opracowują sposób gromadzenia i wizualizacji danych, umożliwiających modelowanie procesów zachodzących w zbiorniku i jego otoczeniu. Ważna jest również jego ochrona, rozwiązywanie problemów związanych z obniżaniem się potencjału ekologicznego i funkcjonalnego zbiornika w wyniku jego starzenia oraz przestrzennego zagospodarowywania zlewni. Zbiornik zaporowy badany jest, począwszy od wód podziemnych, przez właściwości fizykochemiczne wody i klimat, aż po faunę i florę.

Naukowcom w prowadzeniu badań od samego początku towarzyszy UŚka, łódź badawcza Uniwersytetu Śląskiego. Ułatwia ona pobieranie prób do badań, liczenie ptaków i ryb, obserwowanie ruchów wody, piętrzenia, badanie roślinności.


Fotografie: Małgorzata Kłoskowicz

 

Tekst ukazał się w wydaniu specjalnym 2013/2014 „Gazety Uniwersyteckiej UŚ”

Skróty

Biuletyn Informacji Publicznej
Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.