facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

WEZBRANIA POWODZIOWE W POLSCE

W czwartek 12 października w ramach XV cyklu wykładów Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska organizowanego przez Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem prof. dr hab. Stanisław Czaja z Wydziału Nauk o Ziemi wygłosi wykład Wezbrania powodziowe w Polsce - fakty i mity. Spotkanie odbędzie się w auli Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Katowicach przy ul. Bankowej 9. Początek o godz. 16.00. o wykładzie: Szara smuga na zabytkowych murach jak blizna upamiętnia katastrofę. Pojawiła się, gdy w 1997 roku opadła wielka woda, która zalała Kłodzko, Opole, Wrocław i inne miejscowości nad malowniczo wijąca się Odrą. Powódź stulecia. Szare smugi pozostają także w ludziach. Każde pokolenie wspomina swoją "powódź stulecia". Najstarsze kronikarskie zapiski sięgają X w. i mówią o Wiśle, Odrze, Bugu, Dunajcu... Rzeki wylewały zawsze, rozlewały nadmiar wód szeroko wzdłuż dolin, nawadniając i użyźniając ziemię. Dlaczego więc dziś niepokoją nas kilkudniowe opady deszczu, wiosenne roztopy czy letnie burze, gwałtowne i obfite? Dlaczego z fascynacją, ale i grozą obserwujemy wówczas poziom wody w najbliższej rzece? Przecież dziś, po kilku tysiącach lat rozwoju cywilizacji wiemy, co robić: uregulowane, podwyższone brzegi koryt rzecznych uwzględniają wahania poziomu wody. Umocnione wały przeciwpowodziowe powstrzymują wody nawet, gdy wystąpią one z ocembrowanych brzegów. Stacje wczesnego ostrzegania w porę poinformują o nadciągającym kataklizmie! A jednak - o paradoksie! Im szczelniejsze zabezpieczenia tym bardziej niszczycielskie potrafią być wezbrane wody rzek. Nigdy wcześniej w historii cywilizacji do rzek nie spływało więcej wód. Dziś woda deszczowa zamiast wsiąkać w ziemię spływa strumieniami po wszechobecnym asfalcie i kanalizacją burzową trafia do najbliższej rzeki. Wód z topniejącego śniegu nie jest w stanie zatrzymać przerzedzony ludzka ręką, wątły las. Na skróty i natychmiast niezliczone hektolitry każdej wiosny niebezpiecznie podnoszą poziom rzecznych wód. U progu jesiennej słoty pomyślmy, o ileż bezpieczniej moglibyśmy się czuć, gdyby wzdłuż poczciwej Rawy od czasu do czasu byłyby skrawki zielni pozostawionej do zalania przez wiosenne czy jesienne przypływy, które jak gąbka wchłonęłyby nadmiar deszczów, a po ich ustaniu - powoli oddawały go rzece. (oprac. CSCS - dr Agnieszka Babczyńska) Harmonogram wykładów w I semestrze roku akademickiego 2006/2007 (plik w formacie PDF) Dodatkowe informacje: Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego 40-007 Katowice ul. Bankowa 9 tel./fax: 032/ 359 12 35 e-mail: cscs@us.edu.pl

Skróty

Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.