facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

TABLICA PAMIĄTKOWA POŚWIĘCONA PAMIĘCI PROFESORA JÓZEFA PIETERA

W sobotę 14 czerwca, w dniu, w którym Uniwersytet Śląski obchodzi święto 35 lat swojego istnienia, odbędzie się uroczystość odsłonięcia tablicy pamiątkowej poświęconej pamięci Profesora Józefa Pietera - wybitnego psychologa, pedagoga i filozofa, jednego z pierwszych orędowników idei powołania Uniwersytetu. Uroczystość odbędzie się w budynku Instytutu Chemii UŚ – dawnej siedzibie WSP – przy ul. Szkolnej 9 w Katowicach, początek o godzinie 12.00. Do uczestnictwa JM Rektor Uniwersytetu w sposób szczególny zaprasza wszystkich wychowanków Profesora, zarówno z czasów wykładowcy Wyższej Szkoły Pedagogicznej, jak też czasów uniwersyteckich. Tablicę pamiątkową, wykonaną przez Zygmunta Brachmańskiego, ufundował syn Profesora - Jacek Pieter. Profesor Józef Pieter urodził się w 1904 roku w Ochabach. Ukończył Gimnazjum Klasyczne im. A. Osuchowskiego w Cieszynie. Studia wyższe odbył na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, uzyskując dyplom magisterski z historii, filozofii oraz pedagogiki w zakresie psychologii wychowawczej. Z zakresu filozofii uzyskał również tytuł doktora. Habilitował się w 1945 roku z psychologii na Uniwersytecie Poznańskim. W latach 1932-1936 pracował na stanowisku starszego asystenta Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1936-1939: starszego asystenta i wykładowcy Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie, w latach 1931-1936: wykładowcy Instytutu Pedagogicznego w Katowicach, a w latach 1936-1939: Instytutu Pedagogicznego ZNP w Warszawie. Podczas II wojny światowej brał czynny udział w organizowaniu i prowadzeniu tajnego nauczania. W roku 1945 zorganizował na nowo Instytut Pedagogiczny w Katowicach, pełniąc do roku 1950 funkcję jego dyrektora. Od 1940 roku współpracował z instytutami i towarzystwami naukowymi na Śląsku. W roku 1949 zorganizował w Katowicach Oddział Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, któremu przewodniczył do 1956 roku. Od roku 1949 pracował jako profesor nadzwyczajny w katedrze psychologii rozwojowej na Uniwersytecie Łódzkim, skąd w roku 1953 został służbowo przeniesiony na Uniwersytet Warszawski. Nominację na profesora zwyczajnego otrzymał w 1962 roku. W latach 1953-1956 był kierownikiem katedry psychologii w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Od roku 1945 mieszkał w Katowicach. W roku 1946 zorganizował Wyższą Szkołę Pedagogiczną w Katowicach, którą kierował do roku 1947 – czasu jej przeniesienia do Łodzi. Zainicjował nowy kierunek studiów wyższych pod nazwą „wychowanie techniczne” (obecnie: Wydział Techniki). Po ponownym zorganizowaniu uczelni w roku 1950 był jej wykładowcą. W roku 1956 objął stanowisko rektora Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach i kierował nią do 1968 roku, kiedy z połączenia Szkoły oraz filii Uniwersytetu Jagiellońskiego 8 czerwca powstał Uniwersytet Śląski. Pod jego kierunkiem powstało 180 prac magisterskich i 20 doktorskich. Pięciu doktorów uzyskało habilitacje. Jako recenzent brał udział w wielu przewodach doktorskich i habilitacyjnych w różnych uczelniach wyższych. Jest autorem ponad 200 publikacji naukowych w postaci druków zwartych lub artykułów i rozpraw w czasopismach fachowych polskich i obcych. Był członkiem wielu towarzystw i rad naukowych oraz laureatem wielu nagród i odznaczeń. Zmarł w 1989 roku w wieku 85 lat. (oprac. na podstawie Prof. zw. dr hab. Józef Pieter. Działalność i dzieła. Materiały posesyjne, Wszechnica Górnośląskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk im. Walentego Roździeńskiego w Katowicach, Katowice 1999) zobacz fotoreportaż

Skróty

Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.