facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

„Naukowe podstawy monitoringu bioróżnorodności”. Wykład dr. Piotra Nowickiego

W czwartek 15 kwietnia 2010 r. o godz. 16.00 w auli Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Katowicach przy ul. Bankowej 9 odbędzie się kolejny wykład z cyklu „Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska”. Gościem Wydziału będzie dr Piotr Nowicki z Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, który wygłosi prelekcję na temat „Naukowych podstaw monitoringu bioróżnorodności”. 

Organizatorem spotkania jest Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego.

Harmonogram drugiej części cyklicznych wykładów CSCS

 Sylwetka wykładowcy:
Dr Piotr Nowicki – pracownik Instytutu Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego, czynnie zaangażowany w wiele międzynarodowych projektów dotyczących bioróżnorodności oraz ekologii behawioralnej (MacMAn, ALARM, EUMON, SCALES, CLIMIT, STEP).

Wykłady z serii FORUM NATURA’16 są dofinansowane ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach

 

O wykładzie:
– „Ja widziałam żmiję, kilkadziesiąt jakichś pająków, prawdopodobnie któreś z wałęsaków biegały na granicy lasu i łąki, spotkałam odchody zająca albo może sarny i słyszałam sikory”.
– „Mnie się udało wypatrzeć pięknego motyla, wyglądał na którąś z rusałek, ale raczej nie pawika, mam zdjęcie jaszczurki, samca zwinki w szacie godowej, słyszałem kruki, również wypatrzyłem mnóstwo „bobków”, raczej na pewno zajęczych.”
– „Mnie się zdaje, że tu żyje mnóstwo płazów. Widziałam bardzo dużo żab wodnych nad stawem. Pływała para perkozów dwuczubach, kilka par łysek i kaczek krzyżówek. W wodzie przy brzegu było kilka larw jętek lub ważek i chyba pijawka. Ważki – głównie świtezianki i łatki wśród trzcin i źdźbeł trawy i situ. No i na mokrym mule odbite były łapki – zapewne piżmaka”
– „Coś jeszcze?” „Tak! Sieć krzyżaka z lokatorem!” „Mnóstwo polnych koników i pasikoników.” „Pszczoły i trzmiele.” „Stukot dzięcioła z pobliskiego lasu” „Skowronek przecież! Cały czas śpiewał, tylko nikt nie zauważył!”
Cóż za bogactwo gatunków! Tyle, to nie każdy jest w stanie wymienić z pamięci, nawet po chwili namysłu. A to tylko jedna krótka wiosenna wycieczka na pobliską łąkę. Czy to już bioróżnorodność? Wydawałoby się, że wielka, tym bardziej, że ograniczona tylko do świata zwierząt. A rośliny? Grzyby? Nie tylko te widoczne gołym okiem. A to, co ujawni się dopiero po zachodzie słońca? Albo pojawi się już zaledwie w tydzień po odwiedzinach nad stawem? A wszystko to, co widzimy, tylko nie potrafimy nazwać? I to, co tak już nam spowszedniało, że uchodzi naszej uwadze? Wszystko to brzmi tak strasznie, boleśnie nieprofesjonalnie…
Czy pomogłaby w poniesieniu stopnia fachowości wielotomowa kolekcja kluczy do oznaczania gatunków, potężna lornetka, przenośny mikroskop i zestaw „siatek na motyle”? Zdecydowanie nie. Nie można obejść się bez potężnych narzędzi statystycznych, baz danych i doniesień historycznych o występowaniu okazów. Małe szanse dla przeciętnego przyrodnika – samouka. Między spacerem na łąkę a przygotowanym przez specjalistów opisem w przewodniku: „…w naszym parku narodowym występują 134 gatunki ptaków, 1700 gatunków chrząszczy, 1075 gatunków motyli…” znajduje się przepaść, nie do przebycia dla większości przyrodników – samouków. Przepaść, którą wypełniają naukowe podstawy monitoringu bioróżnorodności.

opracowanie dr Agnieszka Babczyńska i CSCS
 

Skróty

Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.