facebook twitter instagram issuu linkedin research gate youtube ustv

„»Gigantyczni spryciarze« – dzięki czemu pozbawione mózgu drzewa odniosły sukces w środowisku”

Centrum Studiów nad Człowiekiem i Środowiskiem Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zaprasza na wykład „»Gigantyczni spryciarze« – dzięki czemu pozbawione mózgu drzewa odniosły sukces w środowisku”, organizowany w ramach XX cyklu wykładów: „Wybrane problemy ekologii i ochrony środowiska”. Wykład wygłosi dr hab. Anna Orczewska z Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska UŚ. Spotkanie odbędzie się w czwartek 22 marca 2012 r. o godz. 16.00 w sali nr 121 Wydziału Biologii i Ochrony Środowiska w Katowicach przy ul. Bankowej 9.

Zaproszenie na wykład
Harmonogram wykładów


O wykładzie:
Najwyższym drzewem dzisiejszego świata jest sekwoja wieczniezielona, rosnąca na terenie Parku Narodowego Redwood w USA. Mierzy nieco ponad 115 m. Najwyższy polski okaz, jodła pospolita z rezerwatu przyrody Komorzno, mie-rząc 60 m wysokości nie dorasta jej zapewne nawet do najniższych gałęzi. Na osiągnięcie tak imponujących rozmiarów drzewa potrzebują setek lat. Rekordowe sekwoje żyją niemal 2000 lat, a wciąż daleko im do rekordu długowieczności, których zapewne nigdy nie oddadzą innym drzewom sosny długowieczne, żyjące w Górach Białych w Kalifornii, mogą być nawet dwukrotnie starsze. Trudno sobie wyobrazić, że musiały wykiełkować ponad 20 wieków p.n.e., przeżyć cywilizację Indian, kolonizację Kalifornii przez Hiszpanów i gorączkę złota, i żyją nadal. Najgrubsze drzewo rośnie w Meksyku. To cypryśnik meksykański o średnicy pnia około 14 m. To więcej, niż znane z imponujących grubością pni baobaby.
Większość z tych rekordów należy do nagonasiennych, iglastych, jednak to nie one osiągnęły dotychczasowe apogeum ewolucji drzew. Kolejny stopień rozwoju osiągnęły drzewa liściaste, okrytonasienne, które jeszcze lepiej niż nagonasienne uniezależniły się od trudnych warunków środowiska. Niezależnie jednak od podziałów systematycznych i ekologicznych poszczególnych gatunków drzew, to właśnie ta grupa roślin opanowała świat. Choć ich cykl życiowy trwa często kilkadziesiąt lat, co, wydawałoby się, powinno działać na ich niekorzyść, wiekowe dęby, cisy, lipy i sosny trwają niezłomnie w leśnych ostępach, stanowiąc o ich przyrodniczej wartości. Ekosystem z drzewami, jako dominującą grupą roślin, czyli las, jest najdoskonalszym stadium sukcesji. Pozostawiony samopas każdy inny typ środowiska stopniowo zarasta drzewami, po których nie wkracza już nikt.
Zadziwiająca jest ta zdolność drzew do dominacji. Pozbawione zdolności walki, ucieczki, agresji, zdolności analizy sytuacji, czy nawet instynktu, przypisane na setki lat do miejsca, w którym wykiełkowały, bez możliwości przeprowadzki, dysponują nadzwyczajną siłą przetrwania, choć jako siewki nie są ani większe, ani grubsze od stokrotki. Od małej siewki jednak zaczyna się osiąganie rekordów: nie tylko wysokości, wieku i grubości pnia, ale przede wszystkim dominacji w świecie roślin, trudnej do porównania z jakąkolwiek grupą zwierząt.

Opracowanie:
dr Agnieszka Babczyńska dla biura CSCS
 

Skróty

Copyright © 2001-2019
Uniwersytet Śląski w Katowicach
Wszelkie prawa zastrzeżone.